4 Haziran 2026 tarihinde Schengen vizesi başvuruları ile ilgili olarak randevuların otomatik yazılımlar aracılığıyla toplandığı ve bu randevuların ücretli olarak satıldığına dair ciddi iddialar ortaya atıldı. Lighthouse Reports’un öncülüğünde, 12 ülkeden 14 medya kuruluşunun iş birliğiyle hazırlanan ve Türkiye’de gazeteci Canan Coşkun’un kaleme aldığı “Vize İmparatorluğu” adlı yazı dizisine erişim engeli getirildi. İstanbul 9. Sulh Ceza Hakimliği, bu kararı 5651 sayılı Kanun’un 8/A maddesi çerçevesinde “milli güvenlik ve kamu düzeninin korunması” gerekçesiyle aldı.
Schengen vizesi başvurularında randevuların bot yazılımlarla toplandığı iddiaları Türkiye Büyük Millet Meclisi (TBMM) gündemine de taşındı. Ticaret Bakanı Ömer Bolat, özel yazılımlar aracılığıyla randevuları kapatan ve bireysel randevu almayı neredeyse imkansız hale getiren 7 şirkete yönelik inceleme başlatıldığını açıkladı. Bakan Bolat, milletvekillerinin yönelttiği yazılı soru önergelerine verdiği yanıtta, son 5 yıl içinde aracı vize kurumlarıyla ilgili toplam 153 başvuru yapıldığını belirtti. Bu başvuruların 143’ü CİMER üzerinden, 10’u ise e-devlet aracılığıyla gerçekleşti.
Buna ek olarak, vize başvuru hizmeti sunan kurumlara yönelik son 5 yıl içinde tüketici hakem heyetlerine 1,187 adet başvuru yapıldığı ifade edildi. Yetkililer, bu şirketler tarafından 150 avro karşılığında vize randevularının anında alındığını ve haftalık olarak hizmet bedellerinin nakit toplandığını belirtti. Aynı pasaportla iki farklı şirkete başvuru yapan bir kişi, bu şirketlerin aynı veri havuzunu kullandığını ve kendisine hemen uyarı yapıldığını aktardı.
“Randevu yok, aracı var!” sloganıyla gündeme gelen bu skandal, Schengen vizesi başvurularında ciddi bir sorun teşkil ediyor. Meclis gündeminde tartışmalar sürerken, “Vize İmparatorluğu” araştırma dosyasına erişim engeli getirilmesi ise dikkat çekici bir gelişme olarak kaydedildi.
